Sıkıldın mı?
Bunaldın mı kendinden?
İçinde olduğun bedenden yoruldun mu?
Bir de etrafındakilere sor.
Bakalım onlar da yorulmuşlar mı oldukları kişi olmaktan.
Yalnızca sen ya da ben yorulmuş olamayız her kim isek o olmaktan.
Muhakkak başkaları da vardır.
Muhakkak başkaları da vardır.
Muhakkak başkaları, davardır.
Evet.
Başkaları davardır.
Yani bir düşünsene yolda yürürken karşı kaldırımdan yürüyen ve mal mal sana bakan bir davar görmedin mi hiç?
O kişi kimdi?
Başkasıydı işte.
Evet o bir davar.
Hatta bazıları devedir, bazıları at.
Her ne kadar binek olarak kullanılmasa da çoğusu davardır ve üzerine başkaları biner.
Ama çoğusu da vardır.
Varlar ve fikirleri de var.
Varlar ve kendi değer yargıları da var.
Hiç kimsenin fikrini duymak istemiyorum ben .
Zira kendi fikirlerim bana fazla bile geliyor.
Bir fikir daha kaldıramam.
Kimsiniz lan siz bana fikir verecek?
Amına koyduğumun davarları.
Ben kendi kararlarımı kendim verebilecek kudrete sahibim.
Başkalarının benim hakkımda verdiği kararların kölesi değil.
Bizatihi kendi doğrularımın efendisiyim.
Kimsiniz oğlum siz bana öğüt verecek.
Kimsiniz oğlum bana değer yargıları dayatacak.
Ben sizden değilim.
Benim kendi doğrularım kendi yanlışlarım var.
Eğer bir değer yargısına ihtiyacım varsa bunu köhne yargılarınızda bulamam.
Kendim düşünürüm, kendim karar veririm.
Kendim uygularım.
Çünkü ben varım.
Ama işin kötüsü siz de varsınız.
Lakin ben var olduğunun farkında biriyken.
Siz davarsınız.
Hiçbir şeyin üzerine düşünmeden, tartmadan olduğu gibi kabul eden bir sürüden ibaretsiniz.
Oysa ben her şeyi sorguluyor, sorguluyorum.
Sonra aklıma yatanı tutup kalanı atıyorum.
O attıklarımın hepsi sizin kabulünüz.
Yapacak bir şey yok varsınız işte.
Ama ben de varım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder